DOBRE MANIERY program autorski

Opublikowano: środa, 05, październik 2016

DOBRE MANIERY

 

 

Czyli o tym, że wypada wiedzieć co wypada.

 

 

Program autorski

 

 

„Dobre maniery - czyli o tym, że wypada wiedzieć, co wypada” jest to program czytelniczo - wychowawczy, który będzie realizowany w Zespole Szkół Specjalnych im. J. Brzechwy w Szamotułach w roku szkolnym 2016/2017. Jest on przeznaczony dla uczniów pierwszego etapu edukacyjnego Szkoły Podstawowej z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym i znacznym. Program opracowany został na podstawie książki pt. „ Dobre maniery Cecylki Knedelek - czyli o tym, że wypada wiedzieć, co wypada” autorstwa Joanny Krzyżanek.

 

                  

                            mgr Natalia Halaburda – Bździel - nauczyciel mianowany

mgr Magdalena Łysiak - Półtorak - nauczyciel mianowany

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

SPIS TREŚCI:

   I.    Wstęp................................................................................................str. 4

   II.   Założenia programowe.....................................................................str. 5

  III.   Cele programu..................................................................................str. 6

  IV.   Osiągnięcia uczniów.........................................................................str. 7

   V.   Metody i formy pracy.......................................................................str. 7

  VI.   Stosowane środki dydaktyczne.........................................................str. 8

VII.   Sposoby realizacji programu............................................................str. 9

VIII.  Ewaluacja..........................................................................................str. 9

  IX.   Treści programowe...........................................................................str. 10

    X.  Bibliografia.......................................................................................str. 12

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I.       Wstęp:

We współczesnym świecie coraz rzadziej można zauważyć zasady savoir vivre stosowane w życiu codziennym. Dotyczy to przede wszystkim osób młodego pokolenia, ale nie tylko. Ogłada, dobre maniery, stosowanie form i reguł grzecznościowych w wielu przypadkach zostały zastąpione nonszalanckim lub aroganckim zachowaniem. Kiedyś bez problemu młodzież ustępowała miejsca starszym osobom, z daleka słychać było głośne „dzień dobry” i nikt nie wpychał się na siłę do środka pomieszczenia. Obowiązywała kultura języka. Bardzo wiele jednak się zminiło na przestrzeni ostatnich lat. Zarówno dzieci, młodzież jak i dorośli mają coraz wieksze problemy ze stosowaniem zasad savoir vivre. Widać to bardzo wyraźnie przemieszczając się codziennie różnymi środkami komunikacji. Brak kultury kierowców na drodze, brak kultury w marketach, a nawet brak kultury na parkingach samochodowych. Możnaby mnożyć tego typu sytuacje. Musimy jednak pamiętać, że przykład zawsze idzie z góry. Dzieci są bacznymi obserwatorami. Bardzo często powielają zachowania osób dorosłych.

Nauka dobrych manier, to inwestycja w przyszłość dziecka. Uczy się ono prawidłowych zasad zachowania, zwrotów grzecznościowych, manier przy stole, podczas wyjść do teatru, kina, czy na koncert. Tę naukę należy rozpocząć bardzo wcześnie, po to, aby mieć pewność, że dziecko w każdej z napotkanych sytuacji zachowa się właściwie. Wczesna edukacja w tym zakresie zagwarantuje iż, przekazane treści staną się nawykiem. Nie tylko od rodziców, należy wymagać, aby zaszczepił w dziecku kulturalne zachowanie, ale również wymagać, aby to nauczyciele przekazali niezbędne zasady zachowania się. Ucząc dobrych manier sprawimy, że dziecko będzie postrzegane lepiej przez innych, łatwiej będzie nawiązywać znajomości, przyjaźnie. Dziecko uczy się poprzez obserwację i naśladownictwo – bądźmy dla niego przykładem każdego dnia.

II.      Założenia programowe:

Program autorski „ Dobre maniery - czyli wypada wiedzieć, co wypada” adresowany jest do uczniów klas I-III Szkoły Podstawowej z lekką, umiarkowaną i znaczną niepełnosprawnością intelektualną. Na jego realizację przewidziano 10 spotkań w ciągu jednego roku szkolnego, obejmujących dwie godziny lekcyjne. Program nie wymaga dużego nakładu finansowego, można go realizować w każdej sali lekcyjnej, na terenie szkoły lub poza nią. Treści nauczaniazostały dostosowane do możliwości i potrzeb uczniów. Dobre zachowanie, to ruch ciała, mimika, sposób wysławiania się, uśmiech, postępowanie w różnych sytuacjach, to wszystko mówi o tym, kim jesteśmy. To wychowanie od najmłodszych lat czyni z nas kulturalnych ludzi, budzących sympatię i szacunek. Program będzie uczył życzliwości, uprzejmości, tolerancji, opanowania emocji i nienagannych zachowań. Szczegółowo będziemy pracować nad takimi tematami jak:

- podstawowe zasady na co dzień : „dzień dobry”, „do widzenia”,

-  magiczne słowa: „proszę”, „dziękuję”, „przepraszam”,

- jak ułożyć sztućce, jak podać jedzenie, urządzić przyjęcie, przyjąć gości,

- jak należyzachować się przy stole,

- jak dobrać odpowiedni strój na daną okazję, nasz wygląd wyrażany jest przez ubiór,

- jak należy prowadzić rozmowę przez telefon, Internet,

- formułowanie zaproszeń,

- jak zachować się w restauracji,

- dobre maniery w szkole/ utrzymanie porządku w otoczeniu,

- jak zachować się w teatrze, czy kinie.

W ramach programu wybierzemy się wspólnie z dziećmi m.in. do Teatru Muzycznego w Poznaniu, do kina „Halszka” w Szamotułach oraz na „dobre co nieco” do jednej z kawiarni. Ponadto zrobimy zakupy w supermarkecie, a wszystko to, po to, żeby nasi uczniowie mogli zastosować swoje dobre maniery w praktyce.

III.    Cele programu:

A.   Cele ogólne:

1.     Wyrabianie pozytywnych postaw życiowych.

2.     Rozumienie i stosowanie form grzecznościowych w życiu codziennym.

3.     Rozumienie konieczności bycia życzliwym, kulturalnym i dobrym człowiekiem.

4.     Kształtowanie współpracy w obrębie grupy poprzez wykonywanie zadań.

5.     Stwarzanie sytuacji sprzyjających aktywizowaniu myślenia.

6.     Umiejętność oceny zachowania się innych osób w podanych sytuacjach.

B.   Cele szczegółowe:

1.       Kształtowanie u uczniów kultury zachowań i słowa.

2.       Zachęcanie do bycia uprzejmym, grzecznym w stosunku do innych.

3.       Utrzymywanie porządku w otoczeniu.

4.       Mówienie płynne, niezbyt głośne, ton głosu dostosowany do sytuacji.

5.       Łączenie przyczyny ze skutkiem i próby przewidywanie, co może się zdarzyć.

6.       Uważne patrzenie, aby rozpoznać i zapamiętać, to, co jest przedstawione na obrazkach.

7.       Słuchanie opowiadania i rozmawianie o nim, wyciąganie wniosków.

8.       Odpowiadanie na zadane pytania dotyczące czytanego utworu..

9.       Dokonywanie oceny bohaterów.

10.  Przestrzeganie reguł obowiązujących w społeczności, uczeń stara się współdziałać w zabawach i sytuacjach zadaniowych.

11.  Umiejętność zachowania się podczas uroczystości, wyjścia do kina, czy teatru.

12.  Odgrywanie roli parateatralnych, posługując się mową, mimiką, gestem.

13.  Doskonalenie umiejętności szanowania innych, tolerancji.

14.  Doskonalenie umiejętności odczytywania i nazywania różnych stanów emocjonalnych.

15.  Budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby.

16.  Formułowanie sądów moralnych dotyczących odpowiedzialności za własne postępowanie.

17.  Zaprezentowanie zdobytej wiedzyoraz umiejętności.

IV.    Osiągnięciauczniów:   

Oczekujemy, że po wdrożeniu programu nasi uczniowie będą na co dzień stosować zasady savoir vivre. W szczególności będą potrafili używać zwrotów grzecznościowych nie tylko na terenie szkoły, ale i poza nią. Będą koleżeńscy, kulturalni i mili zarówno wobec swoich rówieśników jak i osób starszych. Uczniowie będę potrafili zachować ogładę i odpowiednio zachować się w miejscach publicznych tj. teatr, kino, restauracja czy sklep. Będą potrafili nakryć do stołu sposób estetyczny, a ich strój będzie czysty i schludny, odpowieni do danej sytuacji.

V.      Metody i formy pracy:

W programie „Dobre maniery Cecylki Knedelek - czyli o tym, że wypada wiedzieć co wypada” wykorzystane zostaną następujące formy pracy:

l  indywidualna (jednolita i zróżnicowana),

l  grupowa (jednolita i zróżnicowana),

l   zbiorowa.

Program zakłada wykorzystywanie następujących metod:

- podające (oparte na słowie) – opowiadanie, wyjaśnianie, opis,

- problemowe (oparte na samodzielnym dochodzeniu do wiedzy) – dyskusja, burza  mózgów, metoda sytuacyjna,

- eksponujące (oparte na obserwacji) – inscenizacje, dramy, symulacje,

- praktyczne (oparte na działaniu).

VI.    Stosowane środki dydaktyczne:

Do realizacji programu przydatne będą następujące środki dydaktyczne:

- książka Joanny Krzyżanek „Dobre maniery Cecylki Knedelek -czyli o tym, że wypada wiedzieć, co wypada”,

- laptop, rzutnik, projektor,

- ilustracje,

- magnetofon, płyty Cd z muzyką,

- sztućce, talerze, szklanki, obrus, serwetki,

- banknoty, bilety,

- przykładowe gotowe zaproszenia,

- repertuar kina, teatru,

- kwiaty,

- kosmetyki.

 

VII.   Sposoby realizacji programu

Program będzie realizowany w oparciu o:

- słuchanie opowiadań czytanych przez nauczyciela,

- oglądanie przez uczniów odgrywanych scenek, symulacji,

- wspólne rozmowy na temat zasad savoir vivre,

- wyrażanie swoich emocji poprzez prace plastyczne,

- wykonywanie zaproszeń,

- wykonywanie zadań praktycznych.

VIII. Ewaluacja

Bardzo istotnym elementem programu będzie jego ewaluacja dokonywana przez cały okres jego realizacji za pomocą takich narzędzi badawczych jak:

- fotoocena,

- obserwacja dzieci podczas zajęć i podczas wykonywania zadań praktycznych,

- obserwacja koleżeńska,

- prace wykonane przez dzieci,

- rozmowy z dziećmi po przeprowadzonych zajęciach,

- scenariusze zajęć.

 

 

IX.    Treści programowe:

L.p.

Miesiąc

Temat zajęć

1.        

WRZESIEŃ

Dlaczego „savoir vivre”?

l  wprowadzenie do tematyki dobrych manier - opowieść o przygodach Cecylki Knedelek na podstawie książki pt.„Dobre maniery Cecylki Knedelek- czyli otym, że wypada wiedzieć, co wypada”,

l  co to jest „savoir vivre” i w jakim celu się je stosuje.

2.        

PAŹDZIERNIK

„Dzień dobry i do widzenia”

l  kiedy i w jaki sposób kogoś witamy/ żegnamy,

l   niemile widziane spóźnianie się,

l  kto ma pierwszeństwo przy wchodzniu i wychodzeniu.

3.        

LISTOPAD

Przy stole

l  nakrycie stołu,

l  układanie sztućcy,

l  w czym i jak podawać jedzenie i napoje,

l  co i jak należy jeść i pić,

l  zachowanie przy jedzeniu.

4.        

GRUDZIEŃ

Na przyjęciu

l  Otrzymanie/wręczanie zaproszenia na przyjęcie,

l  udanie się w wizytą/przybycie gości,

l  wręczanie/otrzymywanie kwiatów i prezentów.

5.        

STYCZEŃ

Dobre maniery w szkole

l  stosowanie magicznych słów „proszę”, „dziękuję”, „przepraszam”,

l  zachowanie na przerwie,

l  jestem miły, uprzejmy i koleżeński,

l  pamiętam o kulturze i higienie osobistej.

6.        

LUTY

Pora na zakupy

l  prawidłowe zachowanie się podczas robienia zakupów

7.        

MARZEC

Moja rozmowa przez telefon i Internet

l  jak należy prowadzić rozmowę przez telefon

l  kiedy nie wypada używać telefonów komórkowych

l  jak należy prowadzić rozmowę przez Internet

8.        

KWIECIEŃ

Teatr czy kino?

l  odpowiedni strój,

l  jak zachować się w teatrze, a jak w kinie,

l  rezerwacja miejsc i kupowanie biletów

9.        

MAJ

W restauracji / kawiarni

l  zamawianie posiłków / deserów,

l  kultura jedzenia,

l  wręczanie napiwków.

10.   

CZERWIEC

Wybieram się na wakacje

l  jak zachować się podczas podróży autobusem, tramwajem lub pociągiem,

l  dobre maniery na plaży i placu zabaw,

l  spotkanie w windzie.

 

X.      Bibliografia:

1.        J. Krzyżanek „Dobre maniery Cecylki Knedelek - czyli o tym, że wypada wiedzieć, co wypada”, wyd. Jedność dla dzieci, Kielce 2011.

2.       K. Rau, E. Ziętkiewicz „Jak aktywizować uczniów”, wyd. G&P, Poznań.

3.       „Dobre maniery . W domu. Na przyjęciu. W szkole.”,  wyd. SBM Sp.zo.o., Warszawa.

4.       „ Uczę się dobrych obyczajów”, wyd. Siemiogród, Wrocław 2008.

5.       „Miękkie , alternatywne metody ewaluacji” , strona Internetowa.

 

Odsłony: 451